portada
       concertos
       novas
       discos
       crónicas
       artistas do país
       webs amigas

          actualizacións
05/08/2020
nace o festival Sons da Canteira, que terá lugar o próximo 29 de agosto na Canteira de Vilafría (Porriño).
04/08/2020
o IV festival Jazz de Ría programará tres noites de jazz galego no Cantón de Molíns
08/07/2020
á venda as entradas para o festival SinSal Litoral Estrella Galicia
05/07/2020
Guadi Galego e Xabier Díaz & Adufeiras de Salitre en Pontevedra, 4-xullo-2020
02/07/2020
As salas de concertos galegas preocupadas pola viabilidade do sector
02/07/2020
volve o Atardecer no Gaiás [9 xullo ao 13 setembro]
Xosé Lois Romero & Aliboria "Latexo"


Cando celebramos hai uns anos a aparición en disco da súa proposta non sabiamos se sería algo puntual. Que percorrido podería ter unha proposta baseada exclusivamente nas voces femininas e a percusión tradicional, moita dela a partir da reinvención de ferramentas ? Non é unha ecuación fácil: conservaren o sabor do tradicional pero achegándoo ou levándoo a outro lugar; ofreceren algo novo, que non resulte súper moderno e se poda recoñecer no de sempre, no tradicional. A aceptación dos concertos de seu e o éxito da colaboración con Baiuca (o proxecto de folktrónica de Alejandro Guillán) tiña que ser referendada con outra produción. “Latexo” chega como confirmación e crecemento.

Confirman, xa desde a continuidade no deseño físico e no binomio voces e percusións, que non son un grupo de música tradicional, aínda que coñecemento non lles falte, comezando polo propio Xosé Lois Romero, que protagoniza a gran novidade. Se no primeiro disco revisaban temas tradicionais, en “Latexo” son só dous e a maioría, até sete, composicións súas. Completa a decena unha recreación de dous temas míticos do Milton Nascimento: “Ponta de Areia / Maria Maria”. Temos así un abano que nos leva desde as tradicionais “Muiñeira de Ons” e “Danza de Lampai” até esa recreación tribal e festeira tan africana. O álbum, ademais da espectacular conxunción de voces e ritmos, ofrece moito que apreciarmos, ben traballado e presentado. Hai mensaxe feminista e existencialista, de positivismo, de combatermos as penas, de amor e desengano, e mesmo un xogo case de trabalinguas (“Ana quere pan”) ... e sempre co recendo a coplas tradicionais.

“Latexo” sae vitorioso do reto de que un grupo en principio cru ou minimalista, só de voces e percusións, poida soar coa variedade dunha banda con máis instrumentos e harmonías, que non resulte repetitivo ou aburrido. Cada tema ten personalidade de seu, coa forza das voces e a percusión enchoupándonos de matices e harmonías. Aliboria parten do folk galego, si, pero amosan unha tribalidade que non sabe de fronteiras grazas a un traballo de arranxos tan notábel que nos engancha gostemos de propostas africanas, latinoamericanas ou de calquera outra tradición, porque todas saen do máis dentro. A percusión tradicional está de sempre, non morreu e segue a funcionar. Ollo, programadoras de festivais.

Pepe Cunha, 13-maio-2020



Escoitar Abrete de Orellas nas ondas
vitaminasparaogalego
Gaudi Galego - Pepe Cunha - Edicions Embora
musicosaovivo